Enkele legendes

    • Saint Remacle en de wolf

      -	Petite plaque en métal, sculptée et peinte, adossée à un mur du centre de Stavelot ; on y voit Saint Remacle accompagné de son loup.

      Bij het bouwen van het klooster liet Saint-Remacle zich begeleiden door een ezel die diende als lastdier. Gedurende één van verplaatsingen naar de steengroeve om stenen te laden, werd de ezel aangevallen door een woeste wolf, dikwijls aanwezig in de Ardense bossen. Remacle verplichtte het dier de ezel te vervangen en voortaan zelf de mand met stenen te dragen. Vandaar het symbool van de wolf op alle blazoenen van de abdij en de stad.


    • LA PIERRE DU DIABLE

      Gros rocher au cœur d’une forêt située sur les hauteurs de Stavelot.

      Satan zal maar rust vinden wanneer hij het begonnen werk van Remacle zal kunnen vernietigen…Remacle werd gewaarschuwd over het verachtelijk plan van de duivel om een enorme steen te werpen op de abdij. Gekleed als een eenvoudige monnik en gedoken onder een kap, ging hij zo de Boze tegemoet, geladen met een zak vol oude schoenen. Aangekomen hoort hij de duivel, die een zware steen droeg, vragen of de abdij nog ver weg was. “En of” was het antwoord, “ziehier alle schoenen die ik versleten heb sinds ik vertrok uit Stavelot”. Ontmoedigd liet de duivel de steen vallen. De steen is er nog steeds.


  • Le Pré Saint-Lambert

    Gros rocher au cœur d’une forêt située sur les hauteurs de Stavelot.Colonne en pierre surmontée d’une croix au milieu d’un pré à côté de l’abbaye ; en souvenir du passage du saint évêque à Stavelot et de la légende qui s’y rattache.

    Slachtoffer van onderlinge strijden werd Lambert (bisschop van Tongeren en Maastricht) en toekomstige bisschop van Luik, verplicht troonafstand te doen en zich te verschuilen in de abdij van Stavelot. Hij volgde er nauwgezet en nederig de regels van het klooster. Maar tijdens een winternacht, per ongeluk, maakte Lambert lawaai in de slaapzaal en ontwaakte Saint-Remacle en zijn monniken. Onmiddellijk verplicht de abt hem, als straf, naar het kruis te gaan, gelegen in de weide aan de oostkant van de gebouwen. Gehoorzaam ging Lambert er naar toe om te bidden. Maar als bij wonder werd Lambert gespaard van een hevige sneeuwstorm. Een werk van Bertholet Flémal (1614 – 1675) in het museum van Rijsel, illustreert deze legende.