Reconstructie en evocatie van een legendarische Belgische motorsportlocatie!

Het circuit van Francorchamps werd aangelegd in 1920. Het jaar daarop betraden raceauto's en motoren het circuit, dat ongeveer 14 km lang was tussen Francorchamps, Malmedy en Stavelot. Het parcours had de vorm van een driehoek, met een van de hoekpunten op dit punt. Het werd bekend als de Virage de Stavelot.

In 1950, om plaats te bieden aan de eerste Belgische Formule 1 Grand Prix, kreeg de bocht een wijde bocht en een helling vergelijkbaar met die van de snelle 'bankings' op Amerikaanse ovale circuits.

Aan de buitenkant van de bocht werden een seinpost en reclameborden geplaatst. Het publiek gebruikte een tunnel die onder het circuit was gegraven om in de bocht te komen, achter een beschermende muur die in 1956 was gebouwd.

Francorchamps was aangewezen als Nationaal Circuit en was uitgegroeid tot het snelste circuit van Europa. In het begin van de jaren 1970, toen auto's steeds hogere snelheden bereikten, werd het door F1-coureurs als te gevaarlijk beschouwd. De Grand Prix van België verliet het circuit, maar andere competities, zoals de 24 uur van Francorchamps en de GP voor motoren, werden er tot 1978 gehouden. Het jaar daarop werd een nieuw parcours van 7 kilometer ingehuldigd en in 1983 keerde de F1 terug naar Francorchamps. De bocht van Stavelot maakte echter geen deel meer uit van het nieuwe parcours en raakte in de vergetelheid.

In 2024 hebben de stad Stavelot en Stavelot Toerisme besloten om een deel van de bocht te reconstrueren zoals het was in de jaren 1960 en 1970, als herinnering dat deze plek nog steeds deel uitmaakt van de wereldgeschiedenis van de motorsport.

De bocht in de jaren 50 en 60 (Foto's Agentschap PUBLIRACING).

Gevel van de gerestaureerde race marshals' cabine en reproductie van de panelen en montage.

Schilderij van Benoit Deliège van de bocht van Stavelot. Een van de inspiratiebronnen voor de reconstructie van de bocht.

Info : benoitdeliege.be

Glory Day - GP 1967